Productie Mother Earth groot succes.

Verslag van de Avond
Het orkest speelde zaterdag avond voor de derde maal een theaterprogramma in schouwburg de Agnietenhof. In een avondvullende voorstelling namen de muzikanten onder leiding van dirigent Theo Bindels het publiek mee in een reis rond de wereld.
De opening was al even spetterend als de finale. Met als startpunt het universum op het achterdoek werd er met een animatie van google earth steeds verder op de aarde ingezoomd om uiteindelijk in de Tielse schouwburg te eindigen. Het orkest zette hierop de ouverture Star Trek Through The Generations. Wat een entree was dat zeg! Het spetterde werkelijk van het podium af. Na deze opening werden de toeschouwers meteen met een animatie doorgevlogen naar Azië. De Turkse Saz en Dansgroep van de Plantage nam deze act voor haar rekening en het orkest maakte zich op voor hun reis door Europa.
Gestart werd er in Frankrijk, waarbij Ben Middeldorp de rol van accordeonist vertolkte in French Festival. Het plaatje was helemaal af. Koordirigent/ organist Ben bleek op het podium een amicale Fransoos en speelde zijn solo vol verve en het orkest volgde de solist heel secuur. Na Frankrijk waren Huub Zeelen (Bugel) en André van Oort (sopraansax) de solisten in Concierto d’Aranguez. De KTVM kan zeker trots zijn op twee solisten van dit kaliber. Zoveel gevoel, passie en beheersing in je instrument leggen is niet iedereen gegeven. De Flamengo uitgevoerd door een danseres van dansstudio Lot de Jonge paste daarbij perfect (zoals alle dansen van Lot ontzettend goed paste bij de muziek) Na deze ingetogen solo werd het tijd voor iets meer opzwepende stukken. Het orkest pakte flink uit met Bessarabyanke, een Klezmer aandoend werk met Oost-Europese invloeden. Opvallend was dat het stuk nog sneller en opzwepender leek dan bij eerdere uitvoering, het ensemble van Lot zette hun beste beentje voor en de muzikanten zaten blijkbaar op het puntje van hun stoel.
Vanuit Europa werd het publiek meegenomen naar Afrika als laatste deel voor de pauze. Als eerste werd Dry Your Tears Afrika gespeeld uit de film Amistad. Tijdens de eerste repetities was dit stuk nog een echte hindernis gebleken voor zowel het orkest (slagwerk) als het koor (onder leiding van Barbara Lok) door de vele verschillende maatsoorten, ritmes en onverwachte inzetten. Bij de show was hier echter niets van te merken en liep het stuk als een trein antilope! De natuurbeelden bij de muziek uit de film Out of Africa waren daarna een letterlijke blikvanger en vakkundig gemonteerd door Pim van der Lee die ook de andere animaties maakte voor deze show. Als slot voor de pauze speelde het orkest Voodoo met daarbij een betoverende dansact door het ensemble van Lot.
Na de pauze werd het tempo in het programma nog een tandje opgevoerd. Hoewel het na-de-pauze programma zeer instructief begon. Solist Pieter (Didgeridoo) had als begeleiding bij zijn spel een hele mooie film gemaakt over het werelddeel Oceanië en het publiek kreeg een prachtige film te zien over de oorsprong van de ‘Didge’. Het orkest speelde vervolgens een ingetogen klassieker Waltzing Mathilda (Australië) om de reis richting Noord Amerika voort te zetten.
Op de tonen van de West Side Story betraden onze slagwerkers, Volkan, Barry en Erik het toneel voorzien van bezems, ladders, emmers en een echte vuilniscontainer. Met een schuin oog naar de Amerikaanse slagwerkgroep ‘Stomp!’ lieten de jongens zien overal een stampende beat uit te kunnen krijgen. Vervolgens veegde het dixieland ensemble onder leiding van klarinettist Martijn het podium schoon met Dixieland Jam.
Dat dirigent Theo Bindels er een geoliede show van had gemaakt werd daarna duidelijk. In hoog tempo volgde de zangeressen elkaar op en het ensemble van Lot anticipeerde super en iedereen stond op tijd op zijn plaats. Een grote steun hierbij was ook de helpende handen van Accordeonist Ben en de technische mensen van schouwburg Agnietenhof! De zangeressen zagen er overigens prachtig uit en werden ieder nummer omgetoverd door Nel Megens, Yvonne van Leeuwen (Kleding), Guido de Wit (make up, parfumerie Grisel) en Kapper Jan Sierdsema.
De jeugdige zangeressen van Barbara Lok zongen heel overtuigend hun noten ook was dit voor de meeste de eerste keer dat ze in het theater stonden. Lisa, Myrthe en Yvonne zette direct de toon in het intro van de West Side Story samen met het ensemble van Lot. Daarna zongen Rachel, Elise en de drie eerder genoemde dames nog Somewhere, Tonight en America uit dezelfde musical. De reis door Noord-Amerika werd besloten met een echte breakdance act. Speciaal daarvoor ‘overgevlogen’ was de crew van Jorg en Friends uit het mooie Nijmegen. Arrangeur Hans Derks had speciaal voor het orkest een flitsend werk gearrangeerd en dit werd met veel overtuiging door het orkest gespeeld. Met name het slagwerk draaide overuren om de ‘electrische’ beats onder de knie te krijgen, maar ook het koper (hoog) en hout (technisch) moesten vol aan de bak. Het resultaat mocht er zijn, met een geweldige show vol acrobatiek ontplofte het publiek in de schouwburg.
De laatste vlucht in deze show ging naar Zuid-Amerika. Om even bij te komen van al het breakdance geweld de twee bekendste nummers uit de Musical Evita. Allereerst mocht Annette het gedragen Don’t cry for me Argentina zingen. De start was nerveus maar gaandeweg het nummer stond daar een dame te zingen die deed denken aan de performance van Madonna in de film over de Argentijnse First lady. Vervolgens swingden de dames samen met het orkest en het ensemble van Lot nog in Buenos Aires en Copacabana.
Tussen de laatste twee nummers in was er nog een ‘klein’ intermezzo door de heren slagwerkers. Nadat Barry vanaf zijn plaats in het orkest begon met zijn vrije solo werden er voor het orkest twee drumsets het podium op gereden. Erik en Volkan speelden vervolgens een showdown die het publiek sprakeloos liet. Erik soleerde zeer geraffineerd strak en Volkan stuiterde letterlijk op zijn drumkruk. Beide talenten kregen een staande ovatie.
De finale van de show kende twee echte wereldse ‘uitsmijters’. Eerst zong Rachel het nummer ‘What a wonderful World’ en er werd afgesloten met We are the World. Alle medewerkers kregen een staande ovatie van het publiek. Na afloop bedankte Theo iedereen voor zijn medewerking en met name het orkest kreeg een pluim. Voor een amateurorkest was dit een unieke prestatie.